-
Ostatnie wpisy
Archiwa
Category Archives: Komentarze do Tory
21 Ki Tissa
Złoty cielec.
,, Zasiadł lud, aby jeść i pić” ( Wj. 32:6) Czy jest w tym coś złego? Ludzie radują się wspólnie z rodzinami, znajomymi, a to wszystko dla Boga. Argumenty, zarzuty, pytania kierowane do wszystkich, tylko nie do Stwórcy. Kto się opowiedział, ten nie oczekuje odpowiedzi. Po za tym, co się stało z tym człowiekiem? ( Wj. 32:1) Odszedł i nie wraca. Czas mija i nic się nie zmienia. Gdzie jest przyobiecane przyjście jego? (por. 2P 3:4). Postąpmy według naszych upodobań (por. 2P 3:3).
20 Tecawe
Arcykapłański strój.
Ubiór odzwierciedla naszą osobowość, powołanie, zawód lub służbę. Nie bierze się z przypadku. „Nie szata zdobi człowieka” – zwykło się mawiać. Niemniej, dla wielu ludzi ubiór ma ogromne znaczenie. Często na podstawie wyglądu kształtujemy o kimś nasze opinie. Patrzymy na strój i oceniamy człowieka. Wygląd jest nasza wizytówką. Krótką informacją o nas. Znakiem rozpoznawczym. Często zamierzoną autoreklamą. Wiemy kto jest przeciętny, a kto oryginalny i wyjątkowy.
Warto się nad tym zastanowić przed rozważaniem parszy Tecawe, w której wiele miejsca poświęcone jest opisowi ubioru arcykapłana.
19 Teruma
Menora i kaporet.
W parszy Teruma znajdujemy instrukcję wykonania sprzętów świątynnych. Chciałbym dziś skupić się na dwóch z nich. Pierwszym jest menora. Była ona jedynym przedmiotem w Miszkanie (Namiocie Spotkania), który był całkowicie wykonany z metalu, i to ze złota. Dopatrzeć się możemy tu symboli szlachetnej twardości, wytrwałości i niezmienności. W żydowskiej tradycji światło menory symbolizuje Ducha Świętego. Inna opinia pięknie współgrająca z poprzednią mówi, że menora to „drzewo” oznaczające rozpoznanie i praktyczne wprowadzanie w życie tego, co jest dobrem i prawdą. Jest drzewem wykutym ze złota, od swoich korzeni po owoce (tak pisze r. Hirsch).
Tenże sam rabin w eseju o menorze napisał: Najbardziej złożony system najwznioślejszych, najdonośniejszych prawd nie może funkcjonować bez prawd najprostszych, które służą za przedmiot wyjścia.
17 Jitro / 18 Miszpatim
Miszpatim, chukim i edim.
Wychowani w chrześcijańskich zborach, przesiąknięci jesteśmy różnorodnymi naukami. Jedną z takich nauk jest podział Bożych przykazań na moralne i ceremonialne. Podział ten pokutuje do dziś w naszym rozumieniu Tory. Ale nie o tym dziś. Mędrcy Izraela także próbowali dzielić przykazania na różne grupy. Najbardziej znanym podziałem jest ten na przykazania pozytywne i negatywne / nakazy i zakazy. Trochę mniej znaną klasyfikacją jest podział na miszpatim, chukim i edim.
12 – Szemot
Tewa – arka słowa.
Sytuacja się zmienia. Nastaje nowy Faraon. Przychodzi ucisk. Fanatyczny władca nakazuje uśmiercać dzieci, męskich potomków Izraela. Dlaczego męskich? Raszi komentuje iż nadworni astrologowie przepowiedzieli narodziny chłopca, który wyzwoli Izraela. Nam mesjanicznie wierzącym sytuacja ta bardzo przypomina inne wydarzenie (por. Mt 2:16). Ale idźmy dalej. Amramowi z rodu Lewiego rodzi sie syn. Przez trzy miesiące jego żona ukrywa dziecko. Gdy już nie może tego czynić posuwa się do dramatycznego aktu. Umieszcza dziecko w pojemniku z trzciny uszczelnionej glinką i smołą. Pojemnik trafia do rzeki. Dalszy ciąg historii oczywiście znamy.
02- Noach
Dziś kilka słów na temat symboliki budowli w tradycji judeochrześcijańskiej. Na wstępie przytoczę słowa apostoła Pawła. Paweł uczeń Gamaliela, znawca Tory, po przyjęciu Mesjasza posłany przez niego do Pogan by głosić im Dobrą Nowinę, do zboru w Koryncie napisał następujące słowa: My bowiem jesteśmy pomocnikami Boga, wy zaś jesteście uprawną rolą Bożą i Bożą budowlą. Według danej mi łaski Bożej, jako roztropny budowniczy, położyłem fundament, ktoś inny zaś wznosi budynek. Niech każdy jednak baczy na to, jak buduje. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jeszua Mesjasz. I tak jak ktoś na tym fundamencie buduje: ze złota, ze srebra, z drogich kamieni, z drzewa, z trawy lub ze słomy, tak też jawne się stanie dzieło każdego: odsłoni je dzień /Pański/; okaże się bowiem w ogniu, który je wypróbuje, jakie jest. Ten, którego dzieło wzniesione na fundamencie przetrwa, otrzyma zapłatę; ten zaś, którego dzieło spłonie, poniesie szkodę: sam wprawdzie ocaleje, lecz tak jakby przez ogień. Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Ruach HaKodesz mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest świętą, a wy nią jesteście. (1 Kor 3:9-17)
01 Bereszit
Początek czytania.
Chwała Najwyższemu. Oto znów stoimy nad progiem Księgi, nad progiem tajemnicy a jednocześnie poznania Boga. Zakończyliśmy rozważanie księgi Dewarim i znów na nowo zabrzmiały słowa: Bereszit bara Elokim…