Nabożeństwa i czytania Tory

Aktualnie nasze nabożeństwa odbywają się we Wrocławiu przy ulicy Braniborskiej 2/10, w siedzibie Oddziału Dolnośląskiego Polskiego Związku Głuchych. Wspólnie rozpoczynamy Szabaty na zgromadzeniach w piątki wieczorem o godzinie 18:00, a na główne nabożeństwa szabatowe zbieramy się w soboty Pokaż więcej...

SZALOM!

Niech wywyższony będzie Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba. Witamy na naszej stronie internetowej. Dla tych, którzy nas jeszcze nie znają zamieszczamy kilka podstawowych informacji: doktryna Wierzymy w Jednego i Jedynego Boga יהוה. Wierzymy Pokaż więcej...

Pascha i kalendarz – „Abib”

Polemika z rabinicznym kalendarzem. Artykuł opisuje w jaki sposób Karaici wyznaczają początek biblijnego roku ( 1 nisan). Pobrany ze strony Izraelskich Karaimów: http://www.karaite-korner.org/. Obecnie Jednota Braci Polskich używa kalendarza Karaimów Izraelskich dla Pokaż więcej...

Pascha – znaczenie

Pan powiedział do Mojżesza i Aarona w ziemi egipskiej: Miesiąc ten będzie dla was początkiem miesięcy, będzie pierwszym miesiącem roku! Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela tak: Dziesiątego dnia tego miesiąca niech się każdy Pokaż więcej...

22 Wajakel / 23 Pekudei

Plan Bożej Świątyni.

Złoto, srebro, miedź, karmazyn, purpura, bisior, skóry, drzewo akacjowe, oliwa, wonności i szlachetne kamienie (Wj. 35:4-9). Izrael zgromadził dar ofiarny dla Wiekuistego (Wj. 35:21-29). Zapotrzebowanie nie przekroczyło możliwości ludu (Wj. 36:5-7). W Bożym planie wszystko ma swoje miejsce, znaczenie i rolę. Nie ma potrzeby sporządzania projektu. Bóg sam wszystko zaprojektował. On sam uprzednio wyposażył lud we wszelkie środki (por.2Kor.9:8-9). Wybranych obdarował duchem mądrości i umiejętności (Wj. 35:31-36:2). Jest gotów dotrzymać obietnicy i zamieszkać pośród narodu (Wj 29:45-46). Wszystkie prace wykonano zgodnie z planem (Wj. 39:32,42-43). Mojżesz uczynił wszystko tak, jak zostało mu nakazane (Wj. 40:16,19,21,23,25,27,29,32). Namiot Zgromadzenia został wzniesiony (Wj. 40: 17), a chwała Pańska napełniła przybytek. Niechaj Imię Pańskie będzie Błogosławione.

21 Ki Tissa

Złoty cielec.

,, Zasiadł lud, aby jeść i pić” ( Wj. 32:6) Czy jest w tym coś złego? Ludzie radują się wspólnie z rodzinami, znajomymi, a to wszystko dla Boga. Argumenty, zarzuty, pytania kierowane do wszystkich, tylko nie do Stwórcy. Kto się opowiedział, ten nie oczekuje odpowiedzi. Po za tym, co się stało z tym człowiekiem? ( Wj. 32:1) Odszedł i nie wraca. Czas mija i nic się nie zmienia. Gdzie jest przyobiecane przyjście jego? (por. 2P 3:4). Postąpmy według naszych upodobań (por. 2P 3:3).

20 Tecawe

Arcykapłański strój.

Ubiór odzwierciedla naszą osobowość, powołanie, zawód lub służbę. Nie bierze się z przypadku. „Nie szata zdobi człowieka” – zwykło się mawiać. Niemniej, dla wielu ludzi ubiór ma ogromne znaczenie. Często na podstawie wyglądu kształtujemy o kimś nasze opinie. Patrzymy na strój i oceniamy człowieka. Wygląd jest nasza wizytówką. Krótką informacją o nas. Znakiem rozpoznawczym. Często zamierzoną autoreklamą. Wiemy kto jest przeciętny, a kto oryginalny i wyjątkowy.

Warto się nad tym zastanowić przed rozważaniem parszy Tecawe, w której wiele miejsca poświęcone jest opisowi ubioru arcykapłana.

19 Teruma

Menora i kaporet.

W parszy Teruma znajdujemy instrukcję wykonania sprzętów świątynnych. Chciałbym dziś skupić się na dwóch z nich. Pierwszym jest menora. Była ona jedynym przedmiotem w Miszkanie (Namiocie Spotkania), który był całkowicie wykonany z metalu, i to ze złota. Dopatrzeć się możemy tu symboli szlachetnej twardości, wytrwałości i niezmienności. W żydowskiej tradycji światło menory symbolizuje Ducha Świętego. Inna opinia pięknie współgrająca z poprzednią mówi, że menora to „drzewo” oznaczające rozpoznanie i praktyczne wprowadzanie w życie tego, co jest dobrem i prawdą. Jest drzewem wykutym ze złota, od swoich korzeni po owoce (tak pisze r. Hirsch).

Tenże sam rabin w eseju o menorze napisał: Najbardziej złożony system najwznioślejszych, najdonośniejszych prawd nie może funkcjonować bez prawd najprostszych, które służą za przedmiot wyjścia.

17 Jitro / 18 Miszpatim

Miszpatim, chukim i edim.

Wychowani w chrześcijańskich zborach, przesiąknięci jesteśmy różnorodnymi naukami. Jedną z takich nauk jest podział Bożych przykazań na moralne i ceremonialne. Podział ten pokutuje do dziś w naszym rozumieniu Tory. Ale nie o tym dziś. Mędrcy Izraela także próbowali dzielić przykazania na różne grupy. Najbardziej znanym podziałem jest ten na przykazania pozytywne i negatywne / nakazy i zakazy. Trochę mniej znaną klasyfikacją jest podział na miszpatim, chukim i edim.

12 – Szemot

Tewa – arka słowa.

Sytuacja się zmienia. Nastaje nowy Faraon. Przychodzi ucisk. Fanatyczny władca nakazuje uśmiercać dzieci, męskich potomków Izraela. Dlaczego męskich? Raszi komentuje iż nadworni astrologowie przepowiedzieli narodziny chłopca, który wyzwoli Izraela. Nam mesjanicznie wierzącym sytuacja ta bardzo przypomina inne wydarzenie (por. Mt 2:16). Ale idźmy dalej. Amramowi z rodu Lewiego rodzi sie syn. Przez trzy miesiące jego żona ukrywa dziecko. Gdy już nie może tego czynić posuwa się do dramatycznego aktu. Umieszcza dziecko w pojemniku z trzciny uszczelnionej glinką i smołą. Pojemnik trafia do rzeki. Dalszy ciąg historii oczywiście znamy.

02- Noach

Dziś kilka słów na temat symboliki budowli w tradycji judeochrześcijańskiej. Na wstępie przytoczę słowa apostoła Pawła. Paweł uczeń Gamaliela, znawca Tory, po przyjęciu Mesjasza posłany przez niego do Pogan by głosić im Dobrą Nowinę, do zboru w Koryncie napisał następujące słowa: My bowiem jesteśmy pomocnikami Boga, wy zaś jesteście uprawną rolą Bożą i Bożą budowlą. Według danej mi łaski Bożej, jako roztropny budowniczy, położyłem fundament, ktoś inny zaś wznosi budynek. Niech każdy jednak baczy na to, jak buduje. Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jeszua Mesjasz. I tak jak ktoś na tym fundamencie buduje: ze złota, ze srebra, z drogich kamieni, z drzewa, z trawy lub ze słomy, tak też jawne się stanie dzieło każdego: odsłoni je dzień /Pański/; okaże się bowiem w ogniu, który je wypróbuje, jakie jest. Ten, którego dzieło wzniesione na fundamencie przetrwa, otrzyma zapłatę; ten zaś, którego dzieło spłonie, poniesie szkodę: sam wprawdzie ocaleje, lecz tak jakby przez ogień. Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Ruach HaKodesz mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest świętą, a wy nią jesteście. (1 Kor 3:9-17)

01 Bereszit

Początek czytania.

Chwała Najwyższemu. Oto znów stoimy nad progiem Księgi, nad progiem tajemnicy a jednocześnie poznania Boga. Zakończyliśmy rozważanie księgi Dewarim i znów na nowo zabrzmiały słowa: Bereszit bara Elokim…

Rabin Daniel Zion. Naczelny rabin Bułgarii w latach II wojny światowej.

Niesamowite świadectwo ortodoksyjnego rabina, który uwierzył w Jeszue Mesjasza. Artykuł pochodzi z pisma Petah Tikvah (październik/listopad 2000). Pismo to wydawane jest przez mesjańskich Żydów z USA. Autor artykułu r. Josef Shulam jest przełożonym mesjanicznej kongregacji “Shepherd of Israel” w Jerozolimie.

Pascha_zakwas – „Chamec”

Celem tego artykułu jest wymienienie produktów, których nie należy spożywać ani posiadać podczas Święta Mac. Będę opierał się na rabinicznej definicji kwasu (chamec).

Kiedy Bóg wyprowadzał swój lud z Egiptu nakazał im oddzielić baranka i złożyć go na oddanie (ofiarę) 14 dnia miesiąca Abib. Dzień ten ustanowił jako rozpoczęcie święta, które w Torze określane jest jako Hag HaMacot – Święto Mac (przyjęło się nazywać świętem Paschy od nazwy oddania z baranka – pesah). Jednym z elementów charakteryzujących to święto jest zakaz spożywania i posiadania kwasu: Przez siedem dni spożywać będziecie chleb niekwaszony. Już w pierwszym dniu usuniecie wszelki kwas z domów waszych, bo kto by jadł kwaszone potrawy od dnia pierwszego do siódmego, wyłączony będzie z Izraela. (Wj 12:15) oraz: Przez siedem dni nie znajdzie się w domach waszych żaden kwas, bo kto by spożył coś kwaszonego, winien być wyłączony ze zgromadzenia Izraela, tak przybysz, jak i urodzony w kraju. Nie wolno wam jeść nic kwaszonego; we wszystkich domach waszych winniście jeść chleb niekwaszony. (Wj 12:19-20)